Brownie kat

Met veel spijt en verdriet hebben we vrijdag afscheid moeten nemen van onze lieve Brownie.

We weten nu eindelijk hoe het kwam dat hij zo ziek was. Maar er was niks meer dat we konden doen om hem te helpen.

Aangezien LizzieCats de blog was van Chubbie en Brownie, weten we nog niet hoe dit verhaal hier verder gaat. We nemen eerst de tijd om ons verdriet een plekje te geven.

Over de auteur Toon alle posts Auteur website

Lizzie

Lizzie

Hi! Ik ben 29 jaar en woon in België samen met m'n vriend en onze Ragdolls. Ik hou van muziek, boeken en ben dol op mijn lieve katten :)

5 reactiesReageer

  • Veel sterkte.. Ik heb mijn kat 2 maanden geleden ook moeten afgeven..
    Wat had Brownie nu? Ik weet dat het pijn doet, maar uiteindelijk neemt de pijn beetje bij beetje af en blijven enkel de mooie, fijne, grappige herinneringen over. Alleen moet je daar nu even voor doorbijten.. Veel knuffels en moed! xx

    • Dank je! Hij had de chronische vorm van Fip. Wat erg dat jouw kat er ook niet meer is.. Ook veel sterkte voor jou! Afscheid nemen is moeilijk..maar inderdaad de mooie herinneringen tellen.

  • Mijn kat is ook overleden aan FIP 🙁 het ging allemaal heel erg snel bij haar.. Jammer dat ze over deze ziekte nog niet zoveel weten, hopelijk kunnen ze het in de toekomst toch beter behandelen. Knuffels xx

    • Oh zo erg 🙁 Ik vind het een vreselijke ziekte. Hopelijk valt er op termijn inderdaad iets aan te doen. Nu is het zo oneerlijk dat hier geen behandeling voor is. Het ging waarschijnlijk wel heel vlug allemaal bij jouw kat, als het de acute vorm is? Xx

  • Ja inderdaad.. Ik was 3 dagen weggeweest en toen ik thuiskwam zei mijn schoonmoeder dat Joy in die tijd niet thuis geweest was. Gelukkig liet ze haar wel meteen horen toen ik haar buiten ging zoeken, maar ik zag direct dat ze de helft van haar gewicht kwijt was. De volgende dag at ze niet meer zelfstandig en na 2 dagen wou ze ook niets meer drinken. We hebben haar nog cortisone enzo gegeven maar ze ging echt te snel achteruit.. Het weekend erna kon ze amper nog lopen en ging ze altijd maar in een donker hoekje zitten of in de douche liggen. Die maandag hebben we haar dan ook moeten laten inslapen 🙁 Het was heel onverwacht. Toen ik vertrok was ze nog in orde en plots was het op een weekje gedaan.. Ik hoop in ieder geval dat jullie je verdriet al een beetje een plaats hebben kunnen geven en dat het wat draaglijker wordt. Afscheid nemen is nooit makkelijk xx

Laat een reactie achter

Je emailadres wordt niet gepubliceerd. De vereiste velden zijn gemarkeerd *